Μεταστατικός καρκίνος μαστού και καρκίνωμα in situ (DCIS)

Ο Μεταστατικός καρκίνος μαστού αποτελεί το τελικό και πιο σοβαρό στάδιο εξέλιξης της νόσου, κατά το οποίο καρκινικά κύτταρα έχουν εξαπλωθεί πέρα από τον μαστό και τους περιοχικούς λεμφαδένες σε απομακρυσμένα όργανα. Η πρόληψη της εξέλιξης προς μεταστατική νόσο βασίζεται στην έγκαιρη διάγνωση και σωστή αντιμετώπιση των πρώιμων μορφών καρκίνου του μαστού, όπως το καρκίνωμα in situ (DCIS).

Τι είναι το καρκίνωμα in situ (DCIS) του μαστού

Το πορογενές καρκίνωμα in situ (DCIS) αποτελεί μη διηθητική νεοπλασματική βλάβη του μαστού. Χαρακτηρίζεται από απουσία μεταστατικής ικανότητας, γεγονός που σημαίνει ότι δεν μπορεί να επεκταθεί στους λεμφαδένες ή σε απομακρυσμένα όργανα. Παρ’ όλα αυτά, εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί με την πάροδο του χρόνου να εξελιχθεί σε διηθητικό καρκίνο, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για εμφάνιση Μεταστατικός καρκίνος μαστού σε μεταγενέστερο στάδιο.

Σε περιπτώσεις όπου δεν ανευρίσκεται διηθητικό στοιχείο στην τελική ιστολογική εξέταση, τα ποσοστά ίασης προσεγγίζουν το 100%.

Κατηγορίες DCIS και βιολογική συμπεριφορά

Το DCIS ταξινομείται με βάση τον βαθμό κακοήθειας σε:

• Low grade (χαμηλού βαθμού)

• Intermediate grade (μέσου βαθμού)

• High grade (υψηλού βαθμού)

Το DCIS υψηλού βαθμού κακοήθειας εμφανίζει μεγαλύτερη πιθανότητα εξέλιξης σε διηθητικό καρκίνο. Η παρουσία νεκρώσεων τύπου comedo αποτελεί ένδειξη πιο επιθετικής βιολογικής συμπεριφοράς και αυξάνει τον μελλοντικό κίνδυνο για ανάπτυξη διηθητικής και δυνητικά μεταστατικής νόσου.

Διαγνωστική προσέγγιση του DCIS

Η διάγνωση του DCIS πραγματοποιείται συνήθως μέσω μαστογραφίας, με την ανεύρεση ύποπτων αποτιτανώσεων. Οι αποτιτανώσεις θεωρούνται ύποπτες όταν είναι μικροσκοπικές, ποικιλόμορφες και εμφανίζουν συρροή σε συγκεκριμένη περιοχή του μαστού.

Συμπληρωματικός απεικονιστικός έλεγχος

Σε περιπτώσεις ψηλαφητής μάζας ή άτυπων ευρημάτων, το υπερηχογράφημα και η μαγνητική τομογραφία μαστών συμβάλλουν στη σωστή χαρτογράφηση της νόσου και στον προεγχειρητικό σχεδιασμό.

Επιβεβαίωση διάγνωσης με βιοψία

Η οριστική διάγνωση τίθεται με βιοψία:

• Στερεοτακτική βιοψία (Mammotome) ή χειρουργική βιοψία με συρμάτινο οδηγό σε αποτιτανώσεις

• Υπερηχογραφικά καθοδηγούμενη core biopsy σε περιπτώσεις μάζας

Η σωστή ιστολογική τεκμηρίωση είναι καθοριστική για την πρόληψη εξέλιξης σε διηθητική νόσο και, κατ’ επέκταση, σε Μεταστατικός καρκίνος μαστού.

Θεραπευτική αντιμετώπιση του DCIS

Η θεραπεία περιλαμβάνει χειρουργική αφαίρεση της βλάβης με ελεύθερα όρια εκτομής. Στις περισσότερες περιπτώσεις πραγματοποιείται ογκεκτομή, ενώ σε εκτεταμένη ή πολυκεντρική νόσο μπορεί να απαιτηθεί μαστεκτομή, συχνά με άμεση αποκατάσταση.

Συμπληρωματική θεραπεία

• Ακτινοθεραπεία μετά από διατήρηση μαστού, για μείωση υποτροπής

• Ορμονοθεραπεία (ταμοξιφαίνη) σε ορμονοευαίσθητα DCIS

• Χημειοθεραπεία: δεν ενδείκνυται

• Βιοψία φρουρού λεμφαδένα: μόνο όταν προγραμματίζεται μαστεκτομή

DCIS, πρόληψη και σχέση με τον μεταστατικό καρκίνο μαστού

Παρότι το DCIS δεν έχει από μόνο του μεταστατική ικανότητα, η μη έγκαιρη ή ανεπαρκής αντιμετώπισή του μπορεί να οδηγήσει σε διηθητικό καρκίνο, ο οποίος σε προχωρημένα στάδια δύναται να εξελιχθεί σε Μεταστατικός καρκίνος μαστού. Για τον λόγο αυτό, η πρώιμη διάγνωση και η σωστή θεραπεία αποτελούν τον βασικό μηχανισμό πρόληψης της μεταστατικής νόσου.

Ο Μεταστατικός καρκίνος μαστού σχετίζεται με προσβολή απομακρυσμένων οργάνων, όπως τα οστά, το ήπαρ και οι πνεύμονες, και επιβαρύνει σημαντικά την πρόγνωση.

Προγνωστική σημασία και παρακολούθηση

Η σωστή διαχείριση προκαρκινικών και μη διηθητικών βλαβών, όπως το DCIS, μειώνει ουσιαστικά την πιθανότητα εμφάνισης Μεταστατικός καρκίνος μαστού στο μέλλον. Η τακτική παρακολούθηση, η εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση και η συμμόρφωση στον προληπτικό έλεγχο αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για τη μακροχρόνια πρόγνωση και τη διατήρηση της ποιότητας ζωής.