Μη διηθητικός πορογενής καρκίνος του μαστού (DCIS)

Ο Μη διηθητικός πορογενής καρκίνος του μαστού (DCIS) αποτελεί μία πρώιμη μορφή νεοπλασίας του μαστού, η οποία συχνά χαρακτηρίζεται και ως προκαρκινική κατάσταση. Ο όρος «μη διηθητικός» δηλώνει ότι τα καρκινικά κύτταρα περιορίζονται αποκλειστικά εντός των γαλακτοφόρων πόρων και δεν έχουν τη δυνατότητα να διηθήσουν τον περιβάλλοντα μαστικό ιστό, τους λεμφαδένες ή απομακρυσμένα όργανα.

Παρότι ο Μη διηθητικός πορογενής καρκίνος του μαστού (DCIS) δεν εμφανίζει μεταστατική ικανότητα, απαιτεί πάντα αντιμετώπιση, καθώς χωρίς θεραπεία μπορεί με την πάροδο του χρόνου να εξελιχθεί σε διηθητικό καρκίνο του μαστού.

Κλινικά χαρακτηριστικά και έκταση της νόσου

Σε αρκετές περιπτώσεις, ο μη διηθητικός πορογενής καρκίνος του μαστού εμφανίζεται ως πολυεστιακή ή πολυκεντρική νόσος, δηλαδή ανευρίσκονται περισσότερες από μία εστίες στον ίδιο μαστό. Σπανιότερα, μπορεί να εντοπιστεί ταυτόχρονα και στον αντίπλευρο μαστό.

Όταν στη χειρουργική βιοψία δεν ανευρίσκεται διηθητικό στοιχείο, το ποσοστό ίασης προσεγγίζει το 100%, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης και της σωστής θεραπευτικής προσέγγισης.

Κατηγορίες μη διηθητικού πορογενούς καρκίνου (DCIS)

Ο Μη διηθητικός πορογενής καρκίνος του μαστού (DCIS) ταξινομείται σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με τον βαθμό κακοήθειας:

Βαθμός κακοήθειας

• Low grade – χαμηλού βαθμού κακοήθειας

• Intermediate grade – μέσου βαθμού κακοήθειας

• High grade – υψηλού βαθμού κακοήθειας

Ο high grade DCIS θεωρείται βιολογικά πιο επιθετικός, παρουσιάζει αυξημένη πιθανότητα εξέλιξης σε διηθητικό καρκίνο και συχνά συνοδεύεται από νεκρώσεις τύπου comedo, χαρακτηριστικό που σχετίζεται με μεγαλύτερο κίνδυνο υποτροπής.

Διάγνωση του μη διηθητικού πορογενούς καρκίνου

Η διάγνωση του μη διηθητικού πορογενούς καρκίνου του μαστού πραγματοποιείται κυρίως με μαστογραφία, μέσω της ανεύρεσης ύποπτων αποτιτανώσεων. Πρόκειται συχνά για τυχαίο εύρημα στο πλαίσιο προληπτικού ελέγχου.

Απεικονιστικά ευρήματα

Οι αποτιτανώσεις θεωρούνται ύποπτες όταν:

• είναι μικροσκοπικές,

• παρουσιάζουν ποικιλομορφία,

• συρρέουν σε συγκεκριμένη περιοχή του μαστού.

Σε περιπτώσεις όπου ο DCIS εμφανίζεται ως ψηλαφητή μάζα, το υπερηχογράφημα μαστών έχει σημαντικό ρόλο, ενώ η μαγνητική τομογραφία μαστών χρησιμοποιείται προεγχειρητικά για ακριβέστερη χαρτογράφηση της νόσου. Πιθανά συμπτώματα περιλαμβάνουν έκκριμα από τη θηλή ή αλλοιώσεις τύπου νόσου Paget.

Επιβεβαίωση διάγνωσης με βιοψία

Η οριστική διάγνωση του Μη διηθητικού πορογενούς καρκίνου του μαστού (DCIS) τίθεται με βιοψία:

• Στερεοτακτική βιοψία (Mammotome) ή χειρουργική βιοψία με συρμάτινο οδηγό σε αποτιτανώσεις

• Υπερηχογραφικά καθοδηγούμενη core biopsy όταν υπάρχει ογκόμορφη αλλοίωση

Η σωστή ιστολογική τεκμηρίωση είναι καθοριστική για τον θεραπευτικό σχεδιασμό.

Θεραπευτική αντιμετώπιση του DCIS

Η θεραπεία ξεκινά πάντα με χειρουργική αφαίρεση της βλάβης με υγιή όρια εκτομής. Η εκτομή πραγματοποιείται συχνά με χρήση συρμάτινου οδηγού, ώστε να διασφαλιστεί η πλήρης αφαίρεση της αλλοίωσης.

Συμπληρωματική θεραπεία

• Ακτινοθεραπεία: συνιστάται όταν διατηρείται ο μαστός

• Ορμονοθεραπεία (ταμοξιφαίνη): σε ορμονοευαίσθητα DCIS

• Χημειοθεραπεία: δεν έχει θέση

• Βιοψία φρουρού λεμφαδένα: μόνο όταν προγραμματίζεται μαστεκτομή

Σε εκτεταμένη ή πολυκεντρική νόσο μπορεί να απαιτηθεί μαστεκτομή, συχνά με άμεση αποκατάσταση.

Παράγοντες που επηρεάζουν τον θεραπευτικό σχεδιασμό

Η επιλογή της καταλληλότερης θεραπευτικής προσέγγισης στον μη διηθητικό πορογενή καρκίνο του μαστού (DCIS) δεν βασίζεται μόνο στον βαθμό κακοήθειας, αλλά σε συνδυασμό παραγόντων. Σημαντικό ρόλο παίζουν το μέγεθος και η έκταση της βλάβης, η πολυεστιακότητα, η ηλικία της ασθενούς, καθώς και το πλάτος των ελεύθερων χειρουργικών ορίων. Επιπλέον, λαμβάνονται υπόψη τα απεικονιστικά χαρακτηριστικά και η παρουσία ή όχι νεκρώσεων τύπου comedo.

Η εξατομίκευση της θεραπείας είναι καθοριστική, καθώς επιτρέπει τη βέλτιστη ογκολογική ασφάλεια χωρίς υπερθεραπεία. Η σωστή αξιολόγηση από εξειδικευμένη ομάδα μαστού συμβάλλει στη λήψη ισορροπημένων αποφάσεων και στη διατήρηση της ποιότητας ζωής της ασθενούς.

Παρακολούθηση και πρόγνωση

Η μακροχρόνια παρακολούθηση μετά τη θεραπεία του Μη διηθητικού πορογενούς καρκίνου του μαστού (DCIS) είναι ουσιώδης, καθώς ο κίνδυνος υποτροπής ή νέας αλλοίωσης, αν και χαμηλός, δεν είναι μηδενικός.

Ο τακτικός απεικονιστικός έλεγχος, η κλινική εξέταση και η συμμόρφωση στις ιατρικές οδηγίες εξασφαλίζουν εξαιρετική μακροχρόνια πρόγνωση. Η έγκαιρη διάγνωση και η σωστά οργανωμένη θεραπευτική στρατηγική αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της επιτυχούς αντιμετώπισης.